سلام
تعریف مزد موضوع مواد 35 و 36 است و ماده 34 تعریف حق السعی است که مزد یکی از موارد حق السعی تلقی می شود.
آنچه در مواد 35 و 36 قانون کار برای مزد تعریف شده برای کارگاه های فاقد طبقه بندی مزد ثابت و برای کارگاه های دارای طبقه بندی مزد مبنا است که اگر مزد ثابت و مبنا را جزئی از مزد در نظر بگیریم مزد چیزی غیر از مزد ثابت و مبنا در بر ندارد و می توان مزد ثابت و مبنا را مزد محسوب کرد.
هیئت عمومی دیوان عدالت اداری ابتدا طی رای شماره رأی شماره ۳۳۲۸ مورخ ۱۳۹۸/۱۱/۲۹ مبنای محاسبه سنوات را چنین تعیین کرده بود که «ملاک محاسبه و پرداخت حق سنوات، مطلق حقوق و مزد کارگر است که همه عناوین مقرر در مواد ۳۴ و ۳۵ قانون یاد شده را دربر میگیرد».
این رای دارای ابهام بود چرا که با نص مواد 24 و 27 و سایر مواد قانون کار در ملاک محاسبه سنوات در تضاد و اختلاف بود. سپس دیوان رای اصلاحی شماره ۳۳۲۸/۲ رای قبلی را به این صورت اصلاح کرد که: «در دادنامه شماره ۳۳۲۸- ۲۹/۱۱/۱۳۹۸ هیات عمومی دیوان عدالت اداری، جمله «… که همه عناوین مقرر در مواد ۳۴ و ۳۵ قانون یاد شده را دربرمیگیرد»، مبتنی بر سهو قلم بوده و برهمین اساس، مستند به حکم مقرر در تبصره ماده ۹۷ و ماده ۱۲۲ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال ۱۳۹۲ و ماده ۳۰۹ قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب سال ۱۳۷۹، جمله مذکور از متن دادنامه شماره ۳۳۲۸ – ۲۹/۱۱/۱۳۹۸ هیات عمومی دیوان عدالت اداری حذف میشود.»
بنابراین ماخذ محاسبه سنوات همان مزد است نه حق السعی.
توضیحات کامل را در مقاله چرا نباید حق مسکن و بن در سنوات کارگران محاسبه شوند؟ مطالعه کنید.