سلام
جواب این سوال بستگی به شرایط کار دارد. در قانون کار آن چیزی که ملاک پرداخت مزد و مزایا و بیمه تعیین شده زمان انجام کار است.
حالت اول: برخی شرکتها هستند که به صورت مشترک یک دفتر دارند و کارهای اداری و ستادی چند شرکت در یک دفتر و توسط یک گروه از کارکنان انجام می شود. چون انجام کار همه شرکتها در یک زمان مشخص انجام می شود و از بابت انجام کار شرکتهای مختلف زمان جداگانه و تفکیک شده وجود ندارد و از طرفی کارکنان حقوق و مزایا و بیمه متناسب با کارکرد خود را دریافت میکنند به این شکل قابل تصور است که شرکتی که حقوق و مزایا و بیمه را کامل پرداخت میکند کارفرمای کارکنان بوده و کارفرمای سایر شرکتها با کارفرمای شرکت پرداخت کننده حقوق و مزیای و بیمه طرف حساب هستند. در این صورت ادعای حقوق و مزایا و بیمه اضافه از بابت ساعت کارکردی که حقوق و مزایا و بیمه آن به صورت قانونی پرداخت شده موضوعیت نخواهد داشت.
اگر حقوق و مزایا و بیمه به صورت قانونی پرداخت نشده باشد کارکنان میتوانند از شرکتی که حقوق و مزایا و بیمه را پرداخت کرده طرح شکایت کنند. در زمان رسیدگی اگر این شرکت ادعای کار پاره وقت و کارفرما بودن سایر شرکتها را نیز داشته باشد مورد رسیدگی قرار میگیرد.
حالت دوم: کارکنان به صورت مجزا و در زمانهای مشخص و معینی برای هر شرکت جداگانه کار انجام دهند و در این اوقات دستور کار توسط کارفریان متعدد صادر شود. در این صورت رابطه کارگری کارفرمایی در زمانهای مشخص و معین با شرکتهای مربوطه برقرار میشود و کارکنان میتوانند ادعای حقوق و مزایا و بیمه از شرکتهای دیگر را مطرح کنند.
بدیهی است که صرف ادعا اهمیت ندارد و در جریان رسیدگی باید ادعا ثابت شده و دفاعیات کارفرماهای طرف دعوی نیز مورد توجه قرار گیرد.