سلام
اول اینکه باید دیدگاه ما به کلمه حقوق و مزد مطابق با تعریفی باشه که در مواد 34 الی 36 قانون کار آمده است. در حالت عامیانه و محاورهای اغلب به دریافتی نهایی حقوق گفته می شود که در قانون کار منظور از حقوق با دریافتی متفاوت است. حق السعی کارگران را می توان به دو قسمت کلی تقسیم کرد. قسمت مزدی و قسمت غیر مزدی و مزایای رفاهی انگیزه ای.
در مواقعی که کل مبلغ مد نظر باشد باید این قسمت ها از هم تفکیک شده و سپس اعمال افزایشات مزد و مزایای مربوطه بررسی شود.
اینکه حقوق از حداقل قانون کار بیشتر بوده باشد می تواند دو حالت داشته باشد. یا کل مبلغ یکجا به عنوان حقوق و یا مزد در نظر گرفته شود و یا اینکه حقوق خودش به جزئیاتی تقسیم شده باشد. مانند مزد شغل، حق سرپرستی، حق جذب، پایه سنوات و ... .
در ضمن مزایای انگیزه ای رفاهی مانند حق مسکن، بن، اولاد، تاهل و موارد مشابه ماهیت مزدی نداشته و مشمول افزایش مزدی نمی شوند. سایر مزایای به تبع شغل ماهیتی مزدی داشته و مشمول افزایشات مزدی می شود.
برای اعمال افزایش حقوق و مزد سال جدید نسبت به حقوق و مزد سال گذشته باید از فرمول سایر سطوح مزدی استفاده شود. برای محاسبه این افزایش به عنوان مثال در سال 1405 به ترتیب زیر عمل می شود:
1- وقتی کل مزد به صورت یک مبلغ یکجا درج شده باشد:
مزد روزانه سال 1405 = مزد روزانه سال 1404 ضرب در 1.45 به علاوه عدد ثابت 519549
یا حقوق ماهانه سال 1405 = حقوق ماهانه 1404 ضرب در 1.45 به علاوه عدد ثابت 15.586.470
2- اگر مزد به صورت تفکیک شده باشد برای محاسبه مزد شغل و قسمت اصلی مزد از همان فرمول قسمت قبل استفاده می شود. سایر مبالغ مزدی فقط در عدد 1.45 ضرب شده و با عدد ثابت جمع نمی شود.
نکته بسیار مهمی که وجود دارد این است که اعمال افزایش مزد طبق مصوبه شورای عالی کار زمانی برای کارفرما الزامی است که در هنگام تغییر سال کارگر دارای قرارداد کار معتبر باشد. اگر در پایان سال قرارداد کارگری به اتمام رسیده باشد و قرارداد جدیدی از ابتدای سال شروع شود در این صورت کارفرما صرفا الزام به پرداخت حداقل حقوق و مزایای قانون کار بوده و برای پرداخت و یا اعمال افزایش طبق مصوبه بخشنامه مزد نسبت به سایر مبالغ الزامی ندارد.
