مرخصی استعلاجی زمانی موضوعیت دارد که شروع آن قبل از پایان قرارداد کار باشد. در این حالت، مرخصی استعلاجی باعث تعلیق قرارداد کار میشود و مدت باقیمانده قرارداد بعد از پایان مرخصی ادامه پیدا میکند.
در مورد شما، مرخصی استعلاجی از ۱۴۰۴/۱۰/۲۹ شروع شده و قرارداد در ۱۴۰۴/۱۰/۳۰ به پایان میرسیده؛ بنابراین در زمان شروع مرخصی، دو روز از قرارداد باقی مانده بوده است. بعد از پایان مرخصی استعلاجی، یعنی از ۱۴۰۴/۱۱/۹، کارفرما مکلف بوده همان دو روز باقیمانده قرارداد را ادامه دهد.
اگر کارفرما حتی این دو روز را هم ادامه ندهد، این اقدام به منزله اخراج در اثنای قرارداد کار است و شما میتوانید شکایت کنید. البته چون تا زمان ثبت شکایت و رسیدگی، مدت دو روز باقیمانده قرارداد عملاً سپری میشود، دیگر رأی بازگشت به کار صادر نمیشود و کارفرما به پرداخت حقوق و مزایای همان دو روز باقیمانده و تسویه آن محکوم میشود.
در مورد قرارداد نیز اگر قرارداد مدت موقت وجود داشته باشد و کارفرما آن را در جریان رسیدگی ارائه کند، اگر اخراج قبل از پایان مدت قرارداد انجام شده باشد، بازگشت به کار فقط تا پایان همان مدت قرارداد موضوعیت دارد. اما اگر قراردادی ارائه نشود یا کارفرما از ارائه قرارداد امضاشده خودداری کند، ممکن است رابطه کاری از نظر مرجع رسیدگی دائمی تلقی شود و در صورت تشخیص اخراج غیرموجه، رأی بازگشت به کار صادر شود.
پس در این پرونده، با فرض وجود قرارداد موقت تا ۱۴۰۴/۱۰/۳۰، اثر اصلی مرخصی استعلاجی این است که دو روز باقیمانده قرارداد باید بعد از پایان مرخصی ادامه پیدا کند و در صورت عدم پذیرش شما، میتوانید برای همان مدت باقیمانده و مطالبات مربوط شکایت کنید.