در ماده 7 قانون کار، قرارداد کار هم به شکل کتبی و هم به صورت شفاهی تعریف شده است که عدم وجود قرارداد کار کتبی باعث از بین رفتن حقوق و مزایای کارگر نمی شود هر چند وجود قرارداد کار کتبی اثبات اشتغال در کارگاه را آسان می کند.
تمام کارگران، مشمول قانون کار تلقی می شوند و در صورت بروز اختلاف ناشی از اجرای مقررات قانون کار بین کارگر و کارفرما، مرجع صالح به رسیدگی به این اختلاف مراجع حل اختلاف اداره کار است. بنابراین در صورتی که از بابت حقوق و مزایا و سایر موارد اختلافی با کارفرمای خود داشته باشید می توانید از طریق شکایت در اداره کار، ادعای خود را مطرح و پیگیری نمایید.
وفق ماده 148 قانون کار و ماده 36 قانون تامین اجتماعی، کارفرما مکلف است حق بیمه ایام اشتغال کارگران خود را نزد سازمان تامین اجتماعی واریز نماید. با توجه به متن این دو ماده قانونی، این وظیفه و تکلیف قانونی کارفرما است که کارگران را بیمه نموده و حق بیمه آن را به نسبت سهم کارگر و کارفرما واریز نماید نه کارگر.
حال اگر کارگری مدتی در کارگاهی مشغول به کار بوده است که حق بیمه واریز نشده است کارگر می تواند نسبت به پرداخت حق بیمه ایام اشتغال از جانب کارفرما اقدام نماید. اقدامات قانونی برای واریز حق بیمه های پرداخت نشده توسط کارفرما در مقررات مربوط به قانون تامین اجتماعی و قانون کار پیش بینی شده است.
اقدام از طریق تامین اجتماعی: کارگر به سازمان تامین اجتماعی مراجعه کرده (یا از طریق سامانه آنلاین تامین اجتماعی) و فرم ادعای سابقه تکمیل شده و مدارک اثبات کننده اشتغال ادعایی ارائه می شود. این درخواست در کمیته مربوطه بررسی و نتیجه به بیمه شده اعلام می شود.
اقدام از طریق شکایت اداره کار: واریز حق بیمه های پرداخت نشده به روش مراجعه مستقیم به تامین اجتماعی اگر مورد پذیرش قرار نگرفت کارگر می تواند از طریق سامانه جامع روابط کار به آدرس srk.mcls.gov.ir در مراجع حل اختلاف اداره کار طرح شکایت کند تا کارفرما مکلف به واریز حق بیمه ایام اشتغال شود.
با توجه به توضیحات داده شده خود کارگر راسا نمی تواند بدون تشریفات قانونی حق بیمه معوقه و پرداخت نشده را واریز نماید.
