سلام
مطابق آییننامه مستثنی شدن خدام و کارکنان بقاع متبرکه از شمول بعضی از مواد قانون کار، مصوب سال ۱۳۷۳ و تمدیدهای بعدی آن، اماکن مذهبی مشمول آییننامه ( غیرتولیدی با تعداد خدام کمتر از سه نفر) از رعایت ماده ۴۱ قانون کار درباره حداقل دستمزد مستثنی بوده ولی مشمول ماده 148 قانون کار بوده و الزام به واریز حق بیمه از جانب کارفرما وجود دارد. همچنین طبق بند ۶ دستورالعمل موضوع ماده ۴ آییننامه، میزان دستمزد با توجه به نوع کار و نحوه اجرای آن، از سوی کارفرما پیشنهاد و پس از تأیید اداره کل اوقاف و امور خیریه استان مربوط تعیین میشود.
بنابراین، صرف اینکه خادم برای خود بیمه تأمین اجتماعی از نوع مشاغل آزاد یا اختیاری برقرار کرده و مبنای پرداخت حق بیمه او حداقل دستمزد است، بهتنهایی موجب الزام بقعه به پرداخت دستمزد معادل حداقل حقوق قانون کار نمیشود.
طبق ماده 6 دستورالعمل موضوع ماده (۴) آییننامه، میزان دستمزد با توجه به نوع کار و نحوه اجرای آن از سوی کارفرما پیشنهاد و پس از تایید اداره کل اوقاف و امور خیریه استان مربوط قابل پرداخت خواهد بود.
چنانچه میزان دستمزد طبق ماده گفته شده مشخص نشده و بین طرفین در خصوص مزد و مزایای کارگر توافقی انجام نشده باشد مراجع حل اختلاف می توانند حداقل مزد و مزایای قانون کار را در نظر بگیرند.
همچنین مطابق رأی شماره ۲۹۳۵ هیئت عمومی دیوان عدالت اداری، خدام همچنان حق مطالبه حقوق و مطالبات ناشی از قرارداد کار و دوره اشتغال خود را دارند. بنابراین، استثنا از ماده ۴۱ به معنای سلب حق مطالبه دستمزد توافقشده یا سایر مطالبات قانونی نیست.
این که کارفرما توان پرداخت و منابع مالی کافی برای تامین مبلغ محکومیت را نداشته باشد مربوط به مراحل بعد از صدور رای و اجرای رای است که از طریق اجرای احکام دادگستری انجام می شود.
مستندات: عدم شمول قانون کار برخدام و کارکنان بقاع متبرکه + آییننامهها و آرای دیوان عدالت اداری