حقوق بازنشستگی با ۲۸ سال سابقه بیمه و ۶۰ سال سن

حقوق بازنشستگی با ۲۸ سال سابقه بیمه و ۶۰ سال سن چقدر خواهد شد؟

افراد تحت پوشش سازمان تامین اجتماعی در مرحله بیمه پردازی ممکن است دارای قراردادهای مختلف اعم از کارگری، اختیاری، رانندگان، قالیبافی و … باشند. یکی از مقاطع سنی بازنشستگی در قانون تامین اجتماعی ۶۰ سالگی است. حقوق بازنشستگی با ۲۸ سال سابقه بیمه در سن ۶۰ سالگی یکی از مقاطع زمانی سنی و سابقه بیمه است که بیشتر مورد سوال قرار می‌گیرد. در این پست به این سوال و ابهام پاسخ داده شده است و جواب آن برای سایر سوابق در سن ۶۰ سالگی نیز درست است.

شرایط بازنشستگی مردان و زنان قبل از سال ۱۳۸۱

پایه و اساسی قانونی مربوط به بازنشستگی در ماده ۷۶ قانون تامین اجتماعی تعریف و تشریح شده است. قانون تامین اجتماعی مصوب سال ۱۳۵۴ است که در سال ۱۳۸۰ قانون اصلاح ماده ۷۶ قانون تامین اجتماعی تصویب شد و این ماده با تغییراتی مواجه شد.

در ادامه می‌خوانیم: (شرایط بازنشستگی مردان کمتر و بیشتر از ۶۰ سال سن – شرایط بازنشستگی زنان – قانون اصلاحی بازنشستگی مردان بالای ۶۰ سال و زنان بالای ۵۵ سال)

در ماده ۷۶ قانون تامین اجتماعی شرایط بازنشستگی مردان و زنان به صورت زیر تعیین شده است:

۱- حداقل ۱۰ سال سابقه پرداخت بیمه وجود داشته باشد.

۲- سن مرد به ۶۰ سال و سن زن به ۵۵ سال تمام رسیده باشد.

در تبصره ۱ این ماده نیز به شرط داشتن ۳۰ سال سابقه بیمه مردان در سن ۵۰ و زنان در سن ۴۵ سالگی می‌توانند بازنشسته شوند.

در شرایط بالا حقوق کامل پرداخت می‌شد. به عبارتی تا قبل از سال ۱۳۸۰ حقوق بازنشستگی تامین اجتماعی با ۶۰ سال و سابقه بالاتر از ۱۰ سال حقوق کامل بازنشستگی دریافت می‌کرد.

شرایط بازنشستگی مردان و زنان بعد از سال ۱۳۸۱

در تاریخ ۱۳۸۰/۰۷/۱۰ قانون اصلاح تبصره ۲ الحاقی ماده ۷۶ قانون تامین اجتماعی مصوب ۱۳۵۴ و الحاق دو تبصره به ماده ۷۶ مصوب ۱۳۷۱ در مجلس شورای اسلامی تصویب شد و تغییراتی برای بازنشستگی تامین اجتماعی با ۶۰ سال سن بوجود آورد.

مقررات و قوانین جدید بازنشستگی تامین اجتماعی با ۶۰ سال برای مردان و ۵۵ سال برای زنان به صورت زیر تغییر کرد:

۱- حداقل ۲۰ سال سابقه پرداخت بیمه وجود داشته باشد

۲- سن مرد به ۶۰ سال و سن زن به ۵۵ سال تمام رسیده باشد.

با وجود دو شرط بالا بازنشستگی تامین اجتماعی با حقوق کامل و ۳۰ روز  پرداخت می‌شود. 

۳- اگر سابقه بیمه حداقل ۱۰ سال و کمتر از ۲۰ سال باشد و مزد ۶۰ سال و زن ۵۵ سال سن داشته باشد می‌توانند با حقوق متناسب با سابقه واریز بیمه بازنشسته شوند.

۴- شرایط بازنشستگی تامین اجتماعی با ۳۰ سال سابقه بیمه با سن ۵۰ سال برای مردان و ۴۵ سال برای زنان به قوت خود باقی ماند.

بنابراین با توجه به شرایط گفته شده در بند ۳ بالا، حقوق بازنشستگی تامین اجتماعی با ۶۰ سال سن و ۲۸ سال سابقه بیمه به این صورت محاسبه می‌شود:

مستمری بازنشستگی بر اساس حاصل ضرب میانگین مزد دو سال آخر در سنوات پرداخت بیمه محاسبه می شود. اگر مستمری محاسبه شده از حداقل حقوق کامل قانون کار کمتر باشد حداقل حقوق کامل قانون کار و بازنشستگی تامین اجتماعی پرداخت می شود. بنابراین مستمری هیچ بیمه‌شده‌ای با ۲۰ الی ۳۰ سال سابقه بیمه و ۶۰ سال سن در مردان و ۵۵ سال سن در زنان از حداقل حقوق کامل قانون کار و بازنشستگی تامین اجتماعی کمتر نخواهد شد.

به عبارت دیگر برای محاسبه حقوق بازنشستگی با ۲۸ سال سابقه در سن ۶۰ سال مردان دو حالت وجود دارد:

۱- مستمری محاسبه شده برای بیمه شده از حداقل حقوق کامل قانون کار و تامین اجتماعی کمتر باشد

۲- مستمری محاسبه شده برای بیمه شده از حداقل حقوق کامل قانون کار و تامین اجتماعی بیشتر باشد

مبلغ هر کدام از حالت های ۱ و ۲ بالاتر باشد آن مبلغ به عنوان مستمری به بازنشسته پرداخت می‌شود.

شرایط بازنشستگی مشاغل سخت و زیان آور، بازنشستگی سخت و زیان آور رانندگان و بازنشستگی زنان کارگر با ۴۲ سال سن نیز وجود دارد که در مقالات مربوطه توضیح داده شده است.

قانون اصلاح ماده ۷۶ قانون تامین اجتماعی ۱۳۷۱

این اصلاحیه حقوق بازنشستگی با ۲۸ سال سابقه و سایر حالت های بازنشستگی برای سن ۶۰ سالگی مردان و ۵۵ سالگی زنان را به طول کامل تغییر داد.

متن قانون اصلاح تبصره (۲) الحاقی ماده (۷۶) قانون اصلاح مواد (۷۲) و (۷۷) و تبصره ماده (۷۶) قانون تامین اجتماعی مصوب ۱۳۵۴ و الحاق دو تبصره به ماده (۷۶) مصوب ۱۳۷۱

تاریخ تصویب: ۱۳۸۰/۰۷/۱۰ 

مرجع تصویب: مصوبات مجلس شورا 

‌قانون اصلاح تبصره (۲) الحاقی ماده (۷۶) قانون اصلاح مواد (۷۲) و (۷۷) وتبصره ماده (۷۶) قانون تامین اجتماعی‌مصوب ۱۳۵۴ و الحاق دو تبصره به ماده (۷۶)مصوب ۱۳۷۱‌ماده واحده – تبصره (۲) الحاقی ماده (۷۶) قانون اصلاح مواد (۷۲) و (۷۷) و تبصره ماده (۷۶) قانون تأمین اجتماعی مصوب ۱۳۵۴ و الحاق دو‌تبصره به ماده (۷۶) مصوب ۱۳۷۱.۱۲.۱۶ به شرح زیر اصلاح می‌شود:

‌تبصره ۲-

‌الف- کارهای سخت و زیان‌آور کارهایی است که در آنها عوامل فیزیکی، شیمیایی، مکانیکی و بیولوژیکی محیط کار، غیر استاندارد بوده و در اثر‌ اشتغال کارگر تنشی به مراتب بالاتر از ظرفیت‌های طبیعی (‌جسمی و روانی) در وی ایجاد گردد که نتیجه آن بیماری شغلی و عوارض ناشی از آن بوده و‌ بتوان با بکارگیری تمهیدات فنی، مهندسی، بهداشتی و ایمنی و غیره صفت سخت و زیان‌آور بودن را از آن مشاغل کاهش یا حذف نمود.

1- کارفرمایان کلیه کارگاه‌های مشمول قانون تامین اجتماعی که تمام یا برخی از مشاغل آن‌ها حسب تشخیص مراجع ذی‌ربط سخت و زیان‌آور اعلام‌گردیده یا خواهند گردید، مکلفند ظرف دو سال از تاریخ تصویب این قانون نسبت به ایمن‌سازی عوامل شرایط محیط کار مطابق حد مجاز و‌استانداردهای مشخص شده در قانون کار و آیین‌نامه‌های مربوطه و سایر قوانین موضوعه در این زمینه اقدام نمایند.

2- کارفرمایان کارگاه‌های مشمول قانون تامین اجتماعی مکلفند قبل از ارجاع کارهای سخت و زیان‌آور به بیمه شدگان، ضمن انجام معاینات پزشکی‌آنان از لحاظ قابلیت و استعداد جسمانی متناسب با نوع کارهای رجوع داده شده (‌موضوع ماده ۹۰ قانون تأمین اجتماعی)، نسبت به انجام معاینات‌دوره‌ای آنان که حداقل در هر سال نباید کمتر از یکبار باشد، نیز به منظور آگاهی از روند سلامتی و تشخیص بهنگام بیماری و پیشگیری از فرسایش‌جسمی و روحی اقدام نمایند، وزارتخانه‌های بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و کار و امور اجتماعی مکلفند تمهیدات لازم را در انجام این بند توسط‌ کارفرمایان اعمال نمایند.

ب- حمایت‌ها

1- افرادی که حداقل بیست سال متوالی و بیست و پنج سال متناوب در کارهای سخت و زیان‌آور (‌مخل سلامت) اشتغال داشته باشند و در هر مورد‌حق بیمه مدت مزبور را به سازمان پرداخته باشند می‌توانند تقاضای مستمری بازنشستگی نمایند. هر سال سابقه پرداخت حق بیمه در کارهای سخت و‌زیان‌آور یک و نیم سال محاسبه خواهد شد.

2- در صورتی که بیمه شدگان موضوع این تبصره قبل از رسیدن به سابقه مقرر در این قانون دچار فرسایش جسمی و روحی ناشی از اشتغال در کارهای‌سخت و زیان‌آور گردند با تایید کمیسیون‌های پزشکی (‌موضوع ماده ۹۱ قانون تأمین اجتماعی) با هر میزان سابقه خدمت از مزایای مندرج در این تبصره‌ برخوردار خواهند شد.

3- در مورد سایر بیمه شدگان حداقل سابقه پرداخت حق بیمه برای استفاده از مستمری بازنشستگی از تاریخ تصویب این قانون هر سال یک سال‌افزایش خواهد یافت تا آنکه این حداقل به بیست سال تمام برسد.

4- از تاریخ تصویب این قانون جهت مشمولان این تبصره، چهار درصد (۴%) به نرخ حق بیمه مقرر در قانون تأمین اجتماعی افزوده خواهد شد که آنهم‌در صورت تقاضای مشمولان قانون، بطور یکجا یا به طور اقساطی توسط کارفرمایان پرداخت خواهد شد.

5- تشخیص مشاغل سخت و زیان‌آور و نحوه احراز توالی و تناوب اشتغال، نحوه تشخیص فرسایش جسمی و روحی و سایر موارد مطروحه در این‌تبصره به موجب آیین‌نامه‌ای خواهد بود که حداکثر ظرف چهار ماه توسط سازمان تأمین اجتماعی و وزارتخانه‌های کار و امور اجتماعی و بهداشت،‌درمان وآموزش پزشکی تهیه و به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید.

6- بیمه شدگانی که دارای سابقه پرداخت حق بیمه در کارهای سخت و زیان‌آور به تاریخ قبل از تاریخ تصویب این قانون باشند می‌توانند با استفاده از‌مزایای این قانون درخواست بازنشستگی نمایند در این صورت با احراز شرایط توسط بیمه شده، کارفرمایان مربوطه مکلفند حق بیمه مربوطه و میزان‌مستمری برقراری را تا احراز شرایط مندرج در

تبصره (۲) همچنین چهاردرصد (۴%) میزان مستمری برقراری نسبت به سنوات قبل از تصویب این قانون‌را یکجا به سازمان تأمین اجتماعی پرداخت نمایند.

‌قانون فوق مشتمل بر ماده واحده در جلسه علنی روز یکشنبه مورخ سی‌ام بهمن ماه یکهزار و سیصد و هفتاد و نه مجلس شورای اسلامی تصویب و‌جزء (۱) و (۳) بند (ب) تبصره (۲) آن در تاریخ ۱۳۹۸/۰۷/۱۴ عینا به تصویب نهایی مجمع تشخیص مصلحت نظام رسیده است.