سختی کار رانندگان پایه یک و سنگین در چه شرایطی پذیرفته می‌شود؟

آیا با سختی کار رانندگان موافقت می‌شود؟

با سختی کار رانندگان بین شهری، کامیون، تریلر، لودر، بولدوزر و… تحت شرایط خاصی می‌تواند موافقت شود که در ادامه به انواع بیمه رانندگان شامل سختی کار و غیر شامل سختی کار اشاره شده و شرایط موافقت و تایید سختی کار توضیح داده شده است.

انواع بیمه رانندگان پایه یک و سنگین

رانندگان مختلف در سه حالت مختلف بیمه تامین اجتماعی رانندگان(کلیک کنید) واریز می‌نمایند:

وقتی راننده با هر وسیله نقلیه در یک کارگاه و به عنوان کارگر مشغول به کار است و کارفرما بیمه وی را از نوع بیمه اجباری کارگران واریز می‌نماید. به عبارتی رابطه کارگری و کارفرمایی بین راننده و کارفرما برقرار است و به تبعیت از ماده ۱۴۸ قانون کار و قانون تامین اجتماعی بیمه کارگری برای راننده همراه سایر کارگران واریز می‌شود.

بیمه رانندگانی که کارمند دولت هستند و بیمه آن‌ها از طرف اداره متبوع و به صورت کارمندی واریز می‌شود.

بیمه اجباری رانندگان حمل بار و مسافر بین شهری و یا درون شهری. در این نوع بیمه راننده به صورت خود مالک مشغول به کار است و مشمول یکی از بیمه های اجباری رانندگان است.

بیمه اختیاری رانندگان که راننده با وسیله نقلیه عمومی مشغول به کار نباشد و مشمول هیچ یک از طرح‌های بیمه اجباری نبوده و خود به صورت اختیاری بیمه واریز نماید.

شرایط قانونی برای شمول سختی کار رانندگان تریلی، کامیون، اتوبوس

برای اینکه شغلی از جمله شغل رانندگی با انواع وسایل نقلیه اعم از تریلی، کامیون، اتوبوس و … به عنوان سخت و زیان آور تلقی شود باید محمل و مصوبه قانونی برای آن وجود داشته باشد. رانندگان مختلف طبق توضیحات قبلی و با مقررات فعلی را از لحاظ سختی کار می‌تواند به سه قسمت تقسیم کرد:

1- رانندگان شاغل در کارگاه‌ها و شرکت‌ها که حق بیمه آنان از جانب کارفرما به صورت کارگری واریز می‌شود.

2- رانندگان شاغل در دستگاه‌ها و سازمان‌های دولتی که مشمول قانون مدیریت خدمات کشوری هستند و کارمند دولت تلقی می‌شوند.

3- خود رانندگان که با کامیون متعلق به خود یا فرد دیگری مشغول به کار هستند و بیمه اجباری رانندگان واریز می‌کنند.

رانندگان پایه یک سنگین بند ۱ از لحاظ سختی کار، مشمول قانون سخت و زیان آور موضوع ماده ۷۶ قانون تامین اجتماعی هستند و بستر قانونی برای ادعای سخت و زیان آور این گروه از رانندگان وجود دارد. رانندگان کامیون و تریلی و … که در کارگاه‌های مختلف مانند کارخانجات، تولیدی‌ها، معادن، ماسه شویی‌ها، بتن آماده‌ها و … مشغول به کار هستند با حصول شرایط سنی و سابقه می‌توانند درخواست سخت و زیان آور خود را از طریق کمیته سخت و زیان آور اداره کار مطرح کنند تا بررسی شود. شرایط تعلق سخت و زیان آور به این گروه در قسمت‌های بعدی توضیح داده شده است.

رانندگان سنگین پایه یک بند ۲ از لحاظ سختی کار نمی‌توانند درخواست سختی کار خود را در کمیته‌های سختی کار اداره کار مطرح کنند چرا که این کمیته‌ها صرفا به درخواست‌هایی رسیدگی می کنند متقاضی کارگر مشمول قانون کار باشد. این گروه از رانندگان که در اداراتی مانند شهرداری‌ها، ادارات راه، بنیاد مسکن، استانداری، سازمان‌های نظامی و … مشغول به کار هستند در صورتی می‌توانند درخواست سخت و زیان آور داشته باشند که مصوبه اختصاصی برای آنان از مراجعی مانند هیات وزیران و یا مجلس شورای اسلامی وجود داشته باشد. به عنوان مثال مصوبات مربوط به سخت و زیان آور آتش نشان‌ها از این قبیل هستند.

برای رانندگان گروه ۳ که قشر عمده رانندگان سنگین تریلی، اتوبوس کامیون شاغل در سطح کشور را تشکیل می‌دهند و اغلب در شرایط سخت مانند گرمای جنوب، سرمای زمستان، رانندگی در شب، استرس‌های روانی، تهدیدهای امنیتی و … مشغول به کار هستند تا کنون مصوبه‌ای وجود نداشته است و این گروه از لحاظ قانونی بستر طرح تقاضای سخت و زیان آور را ندارند.

در چه شرایطی با سختی کار رانندگان موافقت می‌شود؟

در این قسمت صرفا به شرایط سخت و زیان آور رانندگان سنگین تریلی، کامیون و ماشین آلات عمرانی که در کارگاه‌های مشمول قانون کار شاغل هستند پرداخته شده است و این توضیحات شامل سایر رانندگان (گروه ۲ و ۳ قسمت قبلی) نمی‌شود. در ابتدا باید توجه شود که هیچ شغلی از ابتدا به عنوان سخت و زیان آور محسوب نمی‌شود مگر اینکه این مشاغل در کمیته سخت و زیان آور تایید شوند. به استثنای برخی مشاغل خاص که از قبل در قوانین و مقررات سخت و زیان آور نسبت به آن‌ها تصریح شده است.

اینکه کار رانندگی خودروهای سنگین مشمول بازنشستگی سخت و زیان آور می‌شود یا خیر بستگی به این دارد که 1- شدت عامل زیان آور چقدر بوده و آیا از حدود مجاز شغلی بیشتر است یا خیر و 2- میزان مواجهه راننده خودروهای سنگین در با عوامل زیان آور چند ساعت در روز است.

اگر هر دو شرایط وجود داشته باشد رانندگان خودروهای سنگین می‌توانند از مزایای بازنشستگی سخت و زیان آور بهره‌مند شوند.

اغلب مشاغل از جمله رانندگی خودروهای سنگین از قبل به عنوان سخت و زیان آور شناخته شده نیست و باید هر کارگر در زمانی که با فرض بر سخت و زیان آور بودن شغل خود، حائز شرایط بازنشستگی شود باید درخواست خود را در کمیته سختی کار مطرح کند تا بررسی و اعلام نظر شود.

توضیحات بیشتر در خصوص اینکه آیا شرایط کاری ما می‌تواند به عنوان سخت و زیان آور تلقی شود را در مقاله چگونه بفهمیم سختی کار داریم مطالعه کنید.

در پاسخ به این سوال که از طرف رانندگان پایه یک و سنگین مطرح می‌شود که در مجلس شورای اسلامی و یا هیات وزیران آیا با سختی کار رانندگان موافقت شد؟ جواب تا کنون خیر هست و هیچ مصوبه‌ای در این خصوص تصویب و یا ابلاغ نشده است.